Beethoven - Ay ışığı sonatı - MoonLight - Bisgen

Ludwig Van Beethoven "Ay Işığı Sonatı" Sonat No:14 Op.27 No:2 Rivayete göre; mutsuz geçirdiği çocukluk dönemi, yalnızlığı, sağlık problemleri özellikle sağır oluşu O`nu hayata küstürür.İntihara karar verir ve hatta vasiyetini bile hazırlar.Ancak kör bir kız Onun yaşama bakışını değiştirecektir.Gözleri görmeyen genç kızın ayışığını hiç görememiş ve göremeyecek olması Bethooven`ı çok etkiler. Ve yaşama yeniden bağlanır. Romantizmin içinde hüzünlü,huzurlu ağır bir yolculuk yaparcasına dinlediğimiz MOONLİGHT(Ay Işığı Sonatı) adlı eserinin varsayılan hikayesi oldukça duygulu ve etkileyicidir; Bir gün beethoven, bir arkadaşı ile birlikte viyana sokaklarında dolaşmaktadır. Tam bu sırada bir apartmandan piyano sesi geldiğini duyar ve kafasını kaldırıp bakar. Apartmanın ikinci katındaki cam açıktır ve ses oradan gelmektedir. Arkadaşına, çalan kişinin muhteşem çaldığını ve onu görmesi gerektiğini söyler. İkisi birlikte ikinci kata çıkıp kapıyı çalarlar. kapıyı açan kadın, Beethoven`ı hemen tanır ve şok olur. Beethoven, piyano sesine geldiğini ve muhakkak çalan kişiyi görmek istediğini söyler. kadın, piyanoyu çalanın kızı olduğunu ve tanışmaktan mutlu olacağını belirterek onları içeri alır. Beethoven, piyano çalan kızın olduğu odaya girer. annesi kıza, Beethoven`ın geldiğini söyler ve kız çok heyecanlanır, hemen ayağa kalkar, fakat kız kördür. Bunu gören Beethoven, "lütfen benden birşey isteyin" der, maddi bir şey isteyeceklerini düşünerek. Kızın cevabı şu olur; "ben hiç ayışığı görmedim, bana ayışığını anlatır mısınız?" Bunun üzerine Beethoven piyanonun başına geçerek, ayışığı sonatını, doğaçlama olarak besteler. 2.HİKAYE İSE ŞÖYLEDİR: 1770-1827 yılları arasında yaşadı.Bonn`da doğdu ve viyana`da öldü.Onun büyük dehasını çok önceden gören Haydn onu Viyana`ya Mozat`ın yanına göndermek üzereyken Beethoven`in annesi ölmeseydi bu iki büyük deha birbirlerini görebileceklerdi. Burada yazacağımız her ne kadar ayrıntılarda tartışmalı olsa da genel olarak kabul edilendir.Beethoven hayatı boyunca bir tek kadını sevdi.ELİS.kimileri çok yakın bir arkadaşının,kimileri de abisinin eşi olduğunu yazıyor.Daha da dramatik olan bu ilişkiden bir çocukları olması.Hikayenin her tarafı trajedi.Beethoven yaşadığı sürece bu çocuktan baba kelimesini duyamayacaktır. Beethoven, tek aşkım dediği Elis ile mektuplaşmaktadır.(Bu mektuplar olmasaydı bunları öğrenemeyecektik).Ona olan aşkını FÜR ELİS adlı o güzelim eserinde anlatmıştır. Beethoven ve Elis birgün kaçmaya karar verirler.Çok tehlikeli bir seydir göze aldıkları.Buluşma yeri ve saati kararlaştırılır.Elis zamanında gelir ama Beethoven gelemeyecektir çünkü onu ve yanındakileri taşıyan fayton yağmakta olan yağmurdan dolayı çamur deryasına dönen yolda bir çukura saplanır. Hemen inerler.Beethoven geç kalmak üzeredir.Faytunu çukurdan çıkarmak için ilk önce o atılır ve tekerlerin altına yatar.Bütün uğraşılara rağmen faytonu çukurdan çıkaramazlar.Beethoven`in başka çaresi yoktur,koşmaya başlar.Çok geç kalmıştır. Ancak buluşma yerinde bekleyen Elis`in dayanacak gücü kalmamıştır,sevgilisinin gelmeyeceğini düşünür.Halbuki gitmek için odanın kapısını açtığı sırada Beethoven binanın dış kapısından içeri girmişti bile.Ne yazık ki Elis gitmek için,Beethoven de biricik sevdiğine kavuşmak için iki yönlü merdivenin farklı taraflarına yönelir ve birbirlerini göremezler. Beethoven o gece çektiği acıyı ay ışığı sonatında(No:14 C#min moon light sonata op 27) ölümsüzleştirir.Her ne kadar dinlerken farkında olmasak da Beethoven o güzelim ezgide, koşarak Elis`e ulaşmaya çalışmaktadır. Bu iki aşık birbirlerine kavuşmak için yaptıkları bu hamleyi bir daha denemediler.Hayatları boyunca da biraraya gelemediler. Bir Diğer hikaye: Beethoven bu eseri, 1801`de aşık olduğu İtalyan Giulietta Guicciardi`ye ithaf etmiştir.Genç kız, babası tarafından, Beethoven`dan daha zengin bir adamla evlendirilince Beethoven bunalıma girmiş ve duyduğu derin üzüntüyle bu şaheseri yaratmıştır.